Ergin Kelebek bireyinin vücut uzunluğu ortalama erkeklerde 11, dişilerde 15 mm’ dir.
Yumurta Zamanı ⸺ Larva Zamanı ⸺ Pupa Zamanı ⸺ Ergin Zamanı
şeklinde gerçekleşmektedir.
Ağaca asıl zararı yumurtadan çıkan larva denilen bu tırtıllar yapmaktadır.
Tırtılların (Larvaların) vücudu değişik boyutta, siyah ve her halkasına da dörder adet portakal renkli benek ile bu beneklerden çıkan kıllar ile bezenmiştir.
Başları siyah, göğüs bacakları koyu boz renkte, karın bacakları ise donuk sarıdır.
Olgun Tırtıllar (Larvalar) 2.5 – 3.5 cm. dir.
Yumurta kümelerinden çıkan larvalar, bu dönemde toplu halde yaşayarak yaprağın alt yüzünde ipeksi ağlar örer, sonra ağı artırmak suretiyle daldaki diğer yapraklarla ilk yaprağı bağlarlar ve ağlar içinde beslenirler.
Olgunlaşmaya başlayan larvalardan beslenmesini tamamlayan her bir birey ağ kümelerinden çıkarak bireysel yaşamaya başlar ve yaprakları sadece ana damarları kalacak şekilde yerler.
Körpe ve olgunlaşmaya başlayan meyveleri de yiyerek ürünün azalmasına veya tamamen yok olmasına neden olurlar.
Beslenmesini tamamlayan larvalar kışı pupa olarak geçirmeye hazırdır.
Kışı pupa halinde geçirir.
İkinci jenerasyon zararı ya da ertesi yıl erginlerini meydana getirmek üzere genellikle ağaçların toprak ile birleştiği yerlerde, ağaç kabuğunda ve çok yaşlı ağaçların kovuklarında binaların çatı saçakları arasında bir koza içine pupa olmaktadır.
Kışı pupa halinde geçirir.
İkinci jenerasyon zararı ya da ertesi yıl erginlerini meydana getirmek üzere genellikle ağaçların toprak ile birleştiği yerlerde, ağaç kabuğunda ve çok yaşlı ağaçların kovuklarında binaların çatı saçakları arasında bir koza içine pupa olmaktadır.
Larva (Tırtıl) Zamanında, yaprağın alt yüzünde ipeksi ağlar örer, sonra ağı artırmak suretiyle daldaki diğer yapraklarla ilk yaprağı bağlarlar ve ağlar içinde beslenirler.
Olgunlaşmaya başlayan larvalardan beslenmesini tamamlayan her bir birey ağ kümelerinden çıkarak bireysel yaşamaya başlar ve yaprakları sadece ana damarları kalacak şekilde yerler.
Bitki gelişimine verdikleri zarar ile ürün kaybına neden olurlar.
Körpe ve olgunlaşmaya başlayan meyveleri de yiyerek ürünün azalmasına veya tamamen yok olmasına neden olurlar.
Yumurta kümelerinden çıkan larvalar, yaprağın parankimasını üst epidermise kadar yerler. Daha sonra yaprağın üst yüzeyine geçerek üst epidermisi tahrip ederler
Birçok bitkide beslenebilme kabiliyetinde olan bu zararlı ile mücadele edilmediğinde popülâsyonunu artırarak farklı alanlarda yeni zararlara neden olabilmektedir.
Yapılan akademik çalışmalarda bu zararlının 628 farklı bitki türünde zarar meydana getirdiği tespit edilmiştir.
En çok Dut ve Akçaağaçlarda görülmekle birlikte, Elma, Armut, Kiraz, Fındık, Ayva, Ceviz, Erik gibi meyve ağaçlarında ve hatta Söğüt, Meşe, Kavak ve Çınar gibi kent ekosistemine ve ülke ekonomisine katkı sağlayan ağaçlarda da zararı tespit edilmiştir.
Genel olarak; Haziran ve Ağustos aylarında olmak üzere iki Jenerasyon oluşturan bu zararlı ile mücadele kapsamında gözle yapılan kontrollerde yapraklarda yumurta paketleri ve larva kümeleri görüldüğünde mücadele zamanının geldiği anlaşılır.
Bu canlı ile ilgili olarak başlıca 4 ana mücadele yöntemi bulunmaktadır;
Bu yöntemler uygulanmadan önce;
Bu canlının pupalarının %70’in üzerinde parazitlenebilmektedir.
Doğal dengeyi bozmamak amacıyla özellikle bulaşık ağaçların bulundukları alanlarında mutlaka Bacullis thuringiensis içeren biyopreparat kullanılarak mücadele yapılmalıdır. Bu uygulamanın yapıldığı alanlarda kimyasal mücadele uygulanmamalıdır.
Bu canlı, meyve zararlıları arasında oldukça fazla parazitoit ve predatörlere sahip olan bir zararlıdır.
Mesela bu canlı ile beslenen;
Kuşlarda; Serçe (Passer domesticus), Ağaç Serçesi (Passer montanus), Büyük Baştankara (Parus majör), Guguk Kuşu (Cuculus canorus) ve Bayağı Sarıasma (Oriolus orlolus)
Predatörlerden: Arma coştun Fabr. Chrysopa vulgaris Schneid, ve Polisler yalıca L.
Parazitoidlerden: Pimpla instigator Fabr. Pimpla examinator F., Theronie ata-lantac Ped., Pimpla turioneüa L., Paniscus testaceus Grav. ve Pracİnon aust ricana (Ichnenrnonidae). Phychopays omnivorus Wolk., Monodon tomerus Wolk., Monoratamerus vire-us Thomus., Dibrachus çavuş Wolk., Trichogramma evanescens Westw. (Trichogram-matidae). Apantelles sp. (Braconidae) Tachina larvanın L., Tachina fallax Meig Pales pavida Meig., Campsilura concinnata Meig., Sarcophaga carnaria (Tachinidae)
Bakterilerden: Bacillus thuringiensis Berliner
Canlının epidemi yaptığı dönemlerde, popülasyonun kontrol altına alınabilmesi adına, en son tercih edilmesi gereken mücadele yöntemidir.
1.Jenerasyon (Haziran), 2. Jenerasyon (Ağustos) ve 3. Jenerasyon (Eylül) aylarında larvalar epidermis arasından çıkıp ağlarını örmeğe başladıkları zaman (larvaların 2.ve 3. döneminde) veya yumurta kümelerindeki bütün yumurtalar açıldığında başlamalıdır.
Eylül ayından itibaren yağmurların başlaması ve özellikle geceleri hava sıcaklıklarının düşmesi nedeniyle 3.Jenerasyon zarar yapmamaktadır.
Her jenerasyona karşı bir ilaçlama yapılır ve yeterlidir.
İlaçlı mücadeleden 10-15 gün sonra ağaçlar kontrol edilmeli yeni bulaşma ya da yeni açılan yumurta paketleri varsa ikinci bir ilaçlı mücadele yapılmalıdır.
Kimyasal Mücadele Yöntemi uygulanırken bu canlının doğal düşmanlarının varlığı da düşünülmeli ve doğal düşmanlara en zararsız olan preparatlar kullanılmalıdır
Kimyasal Mücadele Yöntemi Zorunlu olmadıkça uygulanmamalıdır.
Entegre Mücadele Yöntemi prensipleri kapsamında yapılacak ilaçlı mücadelede asıl amaç, bu canlının tamamen yok edilmesinden çok popülasyon yoğunluğu dikkate alınarak canlının meydana getireceği zararın ekosisteme zarar vermeyecek eşik değerin altında tutmak olmalıdır.
Çevreye en az zarar veren yöntemlere öncelik verilmesi gerekmektedir.
Entegre mücadele içinde tüm Mücadele Yöntemleri kullanılır. Öncelikle mekanik, biyolojik, kültürel ve kimyasal yöntemler vakanın durumuna göre uygulanır.
Popülasyon, yüksekse ve uygulanan bu yöntemler yeterli gelmezse Çevreye ve faydalı böceklere en az zararı olan tarım ilaçları pestisitler kullanılır.
Özel mülkiyette kalan yerlerde; Yapraklarda yumurta paketleri, larva kümeleri ve örülmüş ağlar ile karşılaşıldığında, bunların öncelikle budama makası ile kesilmek suretiyle imha edilmeleri, popülasyonun yüksek seyretmesi halinde ise entegre mücadele yönteminin uygulanması için yetkili mühendislerle veya kurumlarla (Tarım İl Müdürlüğü veya Orman Mühendisleri Odası-İstanbul Şubesi) ulaşılmalıdır.
İlaçlı mücadelede özellikle arılara ve zararlı canlılarla beslenen yararlı canlılara zarar vermeyen çevre dostu ilaçların kullanılması önemlidir.
KULLANILACAK BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİYLE İLGİLİ OLARAK REÇETE YAZMA YETKİ BELGESİNE SAHİP KİŞİLERE VEYA KURUMLARA (TARIM İL MÜDÜRLÜĞÜ VEYA ORMAN MÜHENDİSLERİ ODASI-İSTANBUL ŞUBESİ) BAŞVURULMASI GEREKMEKTEDİR BİTKİ KORUMA ÜRÜNLERİ ÖNERİLEN DOZDA VE ZAMANDA KULLANILMALIDIR.
RA Ormancılık şeffaf bir iletişim anlayışı izler.
Hakkımızda daha fazla bilgi edinmek için lütfen bizimle iletişime geçin.
